Tagarchief: Marie Kondo

Lenen bij LENA

“Wat zie je er leuk uit”, zegt mijn ex-collega M. We zitten in een biologisch restaurant dat duidelijk nog is blijven steken in de jaren negentig. Mijn vriendin eet een bloederige biefstuk, terwijl ik op een stuk kool met geitenkaas kauw. Vegetarisme zoals we dat kennen van 20 jaar geleden met smakeloze sojabrokken en fantasieloze bladgroentes. God gaf ons toch Ottolenghi? En hij zag dat het goed was. Ik vertel M. trots dat het colbert dat ik draag, geleend is bij LENA, the fashion library.

Omdat ik dankzij Opgeruimd, het boek van Marie Kondo de helft van mijn kleding wegdeed, was het tijd voor iets nieuws. Deze Japanse opruimgoeroe stimuleert je namelijk om nogal veel weg te gooien (lees: bijna alles). Maar ik wilde natuurlijk geen miskopen meer doen of kleding kopen die ik slechts een paar keer droeg. Dus toog ik naar de Westerstraat in de Amsterdamse Jordaan waar LENA is gevestigd.

Ironisch genoeg brandde er nog een miskoop van H & M in mijn tas, die geruild moest worden. Ik besloot van dat geld lid te worden van de kledingbieb. Elisa, die samen met haar zussen en haar vriendin Suzanne LENA oprichtte, vertelde enthousiast over het concept. Het viertal had eerst een vintagewinkel in Eindhoven, maar besloot het tijdens een roadtrip over een andere boeg te gooien. Ik heb er bewondering voor dat zij zo’n prachtig initiatief echt doorzetten. Veel ondernemers in de deeleconomie tonen lef en steken hun nek uit. Geen gezeur en cynische mantra’s met kreten als ‘het lukt toch niet, het wordt toch niets’. Ze doen het gewoon.

Het goedkoopste abonnement is 19, 95 euro en hiervoor kun je voor 100 punten aan kleding lenen. Een colbertje is bijvoorbeeld 100 punten en een topje 25. Als je lid bent, mag je de kledingstukken houden zolang je wil. Met een strippenkaart is de leentermijn vijf dagen. De eerste paar keer ziet LENA het door de vingers wanneer kleding stuk gaat.

Ik ging naar huis met twee colbertjes. Eentje droeg ik vaak en besloot die aan te schaffen. De ander bracht ik terug, omdat het toch niet helemaal mijn stijl was. Hiervoor in de plaats koos ik iets nieuws. Dankzij LENA is het geen miskoop geworden en hoef ik mij niet schuldig te voelen tegenover Marie Kondo. Binnenkort ga ik terug voor iets dat echt joy sparkt.

Advertenties

Van chaoot naar minimalist

Door de deeleconomie heb ik een andere relatie gekregen met spullen. Dat klinkt wat zwaar, maar als je toelaat dat vreemden in je bed slapen of dingen lenen, ga je nadenken over wat echt onbetaalbaar en onvervangbaar is.

In de afgelopen paar weken heb ik erg veel weggedaan. De deeleconomie gaat namelijk ook over het leven met minder bezittingen. Om meer te leren over opruimen, sloot ik mij aan bij allerlei groepen over minimaliseren op Facebook. Het is voor een creatieve chaoot met een nostalgische inslag namelijk vrij lastig om ergens afscheid van te nemen.

Een wereldwijde beweging van miljoenen minimalisten blijkt inmiddels actief te zijn. Zo zag ik de inspirerende Ted Talk van de Minimalists, Joshua Fields Millburn & Ryan Nicodemus. (https://www.youtube.com/watch?v=GgBpyNsS-jU&noredirect=1) Die laatste besloot alles in te pakken en drie weken lang in dozen te laten. Na die 21 dagen had hij tachtig procent van de spullen niet gebruikt. Hij besloot alles te verkopen of weg te geven.

Al jarenlang voelde Nicodemus zich ongelukkig, hoewel hij eigenlijk leefde in de American Dream, met een succesvolle carrière, dure spullen, een grote auto en verre reizen. Joshua maakte de omslag om minimalist te worden in het jaar dat zijn moeder overleed aan kanker en zijn huwelijk op de klippen liep. Het tweetal reist inmiddels de wereld over en de lijst met interviews op hun website is verre van minimalistisch te noemen. (Voor negentig cent kun je op Bol.com hun interessante essays kopen).

In navolging van de Minimalists heb ik de helft van mijn kleding weggeven, evenals cd’s, boeken en heel veel andere zaken. Ik geef ze gelijk dat het verslavend werkt om spullen weg te gooien en het je tegelijkertijd lichter maakt.

Dat klinkt je wellicht wat happenizachtig in de oren, maar minimaliseren gaat ook over loslaten van dingen en nagaan wat voor jou waardevol en belangrijk is. Hopelijk pak je niet het dichtstbijzijnde teiltje, maar wil je even 15 minuten besteden om de bovenstaande Tedtalk te bekijken.

Joshua koopt bijna geen dingen meer, maar geeft geld uit aan ervaringen. Afgelopen zondag fietste ik met een goede vriendin over de hei in Hilversum. De zon scheen en we hadden een bijzonder gesprek. Als verjaardagscadeau trakteerde zij op koffie in een uitspanning. (Wij besloten dat het een uitspanning moest heten). Die fietstocht was inderdaad een onbetaalbare ervaring, waar geen boek, cd, douchegel van Rituals, kaarsenstandaard of doos bonbons ooit tegenop kan.